Theoretisch is het misschien wel de meest ideale situatie: één leverancier die alle software maakt voor alle mensen over de hele wereld!
Integratie tussen pakketten is standaard en het gebruik van nieuwe toepassingen zou zich altijd snel verspreiden door de grote gebruikersgemeenschap.
In de praktijk is het nooit zover gekomen en zou het ook niet gewerkt hebben. Alleen organisaties die in een concurrerende omgeving werken blijven topprestaties leveren.
Als we een paar decenia terug in de tijd kijken, moeten we bekennen dat we veel te danken hebben aan de grote namen in de gevestigde orde zoals: IBM, Microsoft en natuurlijk SAP. Dankzij hun marktdominantie hebben zij gezorgd voor een massale en mondiale verspreiding in het gebruik van (hun) ICT toepassingen.
Kijken we wat minder ver terug in de tijd, dan zijn we waarschijnlijk ook een beetje ontevreden. De integratie tussen systemen kost meer tijd en geld, of werkt niet zoals verwacht. De inspanning om informatiesystemen operationeel te houden, staat niet altijd in verhouding tot de toegevoegde waarde. Maar ja, u kunt niet zonder. En overstappen is niet eenvoudig en soms zelfs praktisch onmogelijk.
Als afnemer van software realiseert u zich het misschien niet, maar ook softwareleveranciers hebben te maken met verhoogde inspanningen. Het aantal wensen neemt toe, denk daarbij aan het aantal platformen waarop hun software moet draaien en de integratie met talloze andere toepassingen.
De mogelijkheid van klanten om te veranderen van leverancier zorgt voor externe druk en (het ontbreken van) software kwaliteit voor interne weerstand. Het saldo van deze twee factoren bepaald of er aan de klantwensen tegemoet wordt gekomen.
Niet gerealiseerde gebruikerswensen en de drang naar minder leveranciersafhankelijkheid is de voedingsbodem voor de meeste open source initiatieven.



